Hoe het begon
In de jaren zeventig van de vorige eeuw wordt in Amerongen nieuw gebouwd tussen de Jachtlaan, Koenestraat, Wildbaan en Holleweg.
Het land gelegen aan de noordzijde van De Wildbaan heeft weliswaar de bestemming woningbouw, maar ligt deels braak en wordt gebruikt voor grondopslag. Buurtbewoners nemen de meest geschikte perceeltjes eind jaren zeventig in gebruik als tuin. Wanneer de gemeente het terrein egaliseert, richten zij tuinvereniging ‘De Wildbaan’ op, verdelen de grond in perceeltjes en geven die uit aan belangstellenden. Bij de Kamer van Koophandel staat de officiële oprichtingsdatum genoteerd: 15 juni 1979.
Zoals te verwachten moeten de tuinders na een paar jaar vertrekken i.v.m. de geplande nieuwbouw. De gemeente wil of kan niet meewerken aan een nieuwe locatie voor het tuincomplex. Het bestuur gaat op zoek en vindt uiteindelijk grond, gelegen achter het ‘terrein met de geitjes’, dat zij kan huren van Mees van de Grift. In eendrachtige samenwerking wordt dit terrein ingedeeld en ingericht, met o.a. een gezamenlijk waterleiding.
Naar de huidige locatie
De vereniging is na de ervaringen aan De Wildbaan huiverig voor weer een onverwachte en ongewilde verhuizing.
In 1990 doet zich de gelegenheid voor het huidige terrein van Staatsbosbeheer te huren met de mogelijkheid van erfpacht. Door de hoge kosten moet men daar echter van afzien. Deze verhuizing is minder ingrijpend dan de verhuizing vanaf ‘De Wildbaan’, maar heeft voor de vereniging de nodige gevolgen. Door de kosten die gemaakt moeten worden komt de vereniging in financiële problemen. Bovendien is de bereidheid van de leden om te helpen en samen te werken niet groot. Toch spant de toenmalige voorzitter, Rinus Wiegerink, zich bijzonder in voor deze tweede verhuizing. Hij plant de organisatie en neemt, met hulp van maar enkele leden, een groot deel van de verhuizing voor zijn rekening. Uiteindelijk leidt deze verhuizing in 1990 tot een bestuurscrisis en kiezen de leden, na een emotionele vergadering in 1990, een nieuw bestuur. Onder dit bestuur worden de financiën weer op orde gebracht en kunnen de leden lange tijd ongestoord tuinieren.
Hoe lang nog op deze locatie?
De afgelopen jaren was de locatie van de vereniging onzeker. Het streekplan van de Provincie Utrecht uit 2005 biedt de mogelijkheid het industrieterrein van Amerongen uit te breiden langs de Bertus Leendersweg. Als compensatie voor de natuurschade zouden onze volkstuinen moeten verdwijnen om het gezicht op De Eng te verbeteren. ‘Een win- win situatie’ noemt men dat. In de gemeenteraad van de gemeente Utrechtse Heuvelrug besluit men de plannen van de provincie verder uit te werken. Het college van B & W. krijgt mede de opdracht een acceptabele oplossing te vinden voor de verhuizing van de volkstuinen. Er worden plannen gemaakt voor een locatie op het landgoed Zuijlenstein. De onvolledig uitgewerkte plannen stranden vooralsnog in februari 2015. De Raad van State vernietigde de het plan voor uitbreiding van het Amerongse bedrijventerrein en daarmee vervalt ook de grondslag voor een verplaatsing van de tuinen. Voorlopig kunnen de leden weer ongestoord en met veel plezier tuinieren op deze prachtige locatie in Amerongen.